روایت امکان قحطی بزرگ در ایران در جنگ جهانی اول
ساعت ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ آبان ،۱۳٩۳  

یک مورخ گفت: در جنگ جهانی دوم اشغالگران 5 سال کشور ما را اشغال کردند و عشایر تخت‌قاپو شده بودند و جمعیت ایران به سمت شهرنشینی سوق پیدا کرد به همین دلیل قحطی بیشتر به جامعه ایران خسارت وارد کرد.

رضا سلیمان نوری تاریخ‌پژوه و روزنامه‌نگار در گفت‌وگو با خبرنگار تاریخ خبرگزاری فارس در مناسبت 17 آبان سالروز تصرف قزوین توسط دولت‌های متخاصم با جنگ جهانی اول اظهار داشت: قبل از جنگ جهانی اول، سلطانی مانند محمدعلی شاه داشتیم که با کمک روس مجلس را به توپ بست  و بعد که با ابتکار مردمی از سلطنت برکنار می‌شود روسیه از این وضعیت راضی نیست و بارها سعی می‌کند او را به قدرت برساند.

وی افزود: دوران احمدشاه حکومت مرکزی قوی نداشتیم شاه جوان بود و نیابت‌السطنه‌ قدرت را در اختیار داشتند و زمانی که خودش قدرت را به دست می‌گیرد باز هم ضعیف است.

این تاریخ‌پژوه ادامه داد: دولت‌های عثمانی، آلمان، انگلیس و روسیه چهار طرف اصلی جنگ جهانی اول بودند که هر چهار کشور در ایران مدعی بوده. کشور انگلستان و روسیه در سال 1915 میلادی قراردادی با هم امضا می‌کنند و ایران را به سه قسمت تقسیم می‌کنند.

که روس‌ها شمال ایران و انگلیسی‌ها درجنوب ایران و حکومت مرکزی مرکز ایران را در اختیار می‌گیرند این قرارداد برای مقابله با عثمانی‌ها امضاء شده بود.

سلیمان نوری گفت: روس‌های در شمال ایران نیروهای قزاق و انگلیسی‌ها در جنوب پلیس جنوب را تشکیل داده بودند و قزاق‌ها از شمال وارد ایران می‌شوند و پیشروی می‌کنند و از  قزوین تا به کرج می‌رسند و احمدشاه چون یکسری نیروهای مشروطه‌طلب از او حمایت کردند به روسیه اعلام می‌کند پایتخت را به اصفهان منتقل می‌کند در همان زمان نیروهای مجاهدین مشروطه در کرمانشاه اعلام موجودیت می‌کنند و دولت در تبعید ایران را تشکیل می‌دهند.

وی ادامه داد:‌ محمدتقی‌خان پسیان، مشیرالدوله، شهید مدرس از اعضای مجاهدان بودند و مجاهدات کلنل پسیان و بازپس‌گیری همدان باعث می‌شود که روس‌ها در پیشروی‌ دچار تردید شوند و در قزوین باقی بمانند وقتی لشکر عثمانی به ایران حمله می‌کند همزمان دولت  تزاری در روسیه سقوط می‌کند.

سلیمان نوری ادامه داد:‌آنچه که موجب سقوط قزوین می‌شود عدم مدیریت منسجم سیاسی و نظامی در کشور است و علت بازپسگیری مجدد قزوین سه عامل است مسائل داخلی روسیه، دوم، شروع حرکت عثمانی‌ها در داخل ایران، مقاومت مجاهدان در راس آن مدرس و سردار میهن‌دوستی مانند کلنل پسیان است.

وی ادامه داد:‌قحطی و کشتار بزرگ بیشتر از آن که در جنگ جهانی اول باشد در جنگ جهانی دوم بود برای اینکه در جنگ جهانی اول برخی از نقاط کشور مستقل بودند و عشایر تخت‌قاپو نشده بودند و جمعیت ایران بیشتر روستانشین بودند و این دلایل موجب شد که جمعیت ایران دچار کاهش جمعیی نشود.

 سلیمان نوری در پایان خاطرنشان کرد:در جنگ جهانی دوم اشغالگران 5 سال کشور ما را در اختیار داشتند و عشایر تخت‌قاپو شده بودند و جمعیت ایران به سمت شهرنشینی سوق پیدا کرد به همین دلیل قحطی بیشتر به جامعه ایران خسارت وارد کرد.